تاریخچه سینما و فیلم سازی آماتور در ساوه "

محمد شرافت, [۲۶.۱۲.۱۸ ۰۱:۲۰]
[Forwarded from شهر ساوه و | SaVeH CitY]
" تاریخچه و سینما و و فیلم و سازی و آماتور و در ساوه "

بنیانگذار سینما در شهر ساوه شادروان " احمد نوابی " مدیر باشگاه ورزشی نیرو و کارمند بازنشسته اداره دارایی بود وی اولین کسی بود که با خرید قطعه زمینی از مرحوم عظیم زاده و صدرایی، سنگ بنای یک سینما را در ساوه گذاشت و عصر یک روز گرم تابستانی در سال ۱۳۴۰، مردم کنجکاو و مشتاق را به تماشای تصاویر متحرک روی پرده فرا خواند .

بلیط های این سینما که در زمینی به مساحت ۲۵۰۰ مترمربع ساخته شده بود، با دو نرخ یک و سه قرانی و بعدها پنج قرانی به تماشاگران اغلب نوجوان، فروخته می شد. ساخت سینما درست مقابل شهربانی برای مالک آن این اطمینان را پدید آورده بود تا در صورت بروز هرگونه مشکل یا نزاع و برخوردی، در کوتاه ترین زمان ممکن امنیت را بر سینما حاکم سازد .

در آن سالها ساوه به شبکه برق سراسری نپیوسته بود و برق شهر توسط چند ژنراتور، تامین می شد. بنابراین سینما ناگزیر بود با قطع و وصل های مکرر برق کنار بیاید. نقل است که هنگام نمایش برق می رفت، چند بار فیلم پاره می شد و یا لامپ پروژکتور می سوخت. در این گونه مواقع آقای نوابی با در دست گرفتن یک چراغ زنبوری، روی پله های جلوی پرده اکران می ایستاد و ادامه داستان فیلم ناتمام مانده را برای تماشاگران تعریف می کرد.!

فیلم های پرفروش سال های اول فعالیت سینما در شهر ساوه؛ امیر ارسلان، سگ ولگرد و بلبل مزرعه بود که نمایش آنها بعضا تا یک ماه ادامه می یافت .

مردم ساوه نشستن در سینمای تابستانی را هم چند سال بعد از تعطیلی سینمای نوابی تجربه کردند. ماجرا از آن قرار بود که بعد از مدتی که سحر و جادوی اولیه سینما برای مردم به امری عادی تبدیل شد، کار سینمای آقای نوابی رو به کسادی گذاشت. البته عدم حضور خانواده ها به دلیل حرمت شرعی سینما از دید آنها، دخل و خرج سینما را هم مختل کرد و فکر نوسازی یا تجهیز آن را از ذهن آقای نوابی به کلی پاک کرد. در جنوب ساوه آنروز ( حوالی میدان مجسمه یا شهدا کنونی ) سینمای تابستانی ( بدون سقف ) با احتیاط کارش را آغاز کرد و پس از قرار گرفتن سینمای نوابی در مسیر خیابان و تخریب آن، آقای میریان این سینما را مسقف کرد و دومین سینمای شهر را به روی مردم گشود و نام سینما شهرزاد را برای آن برگزید. در این سینما میریان فیلم های به روز تری را نمایش داد. بهای بلیط را هم قدری افزایش داد، با این حال در بر پاشنه مراد او نچرخید .

در سال 57 و با شروع انقلاب طبیعی بود سینما شهرزاد ساوه خیلی زود صحنه را وا نهد و به محاق تعطیلی فرو رود. با تثبیت حاکمیت و استقرار نهادهای جدید، سینمای نوین ایران هم آرام آرام خود را باور کرد و قصه های ارباب و رعیت، مبارزه انقلابیون با ساواکی ها سوژه آثار سینمایی شدند.

ساوه به مرور هویتی صنعتی به خود گرفت. شهر صنعتی کاوه به دنبال ممنوعیت استقرار واحدهای بزرگ صنعتی آلاینده تا شعاع ۱۲۰ کیلومتری تهران، در جوار شهر قدیمی ساوه پذیرای هزاران تن مهاجر شد . نیاز مردم مهاجر و جوانان شهر به گذران اوقات فراغت، بهانه تازه ای بود تا سینمای قدیمی شهر بازگشایی شود و با کمترین تغییرات و فقط با نام جدید سینما فلسطین، فیلم های اکشن و حادثه ای سینمای ایران را با تاخیری چند ماهه بر پرده کهنه خود به نمایش گذارد .

اواخر دهه ۶۰ اسماعیل علمپور مسئول وقت اداره امور سینمایی و سمعی بصری اداره کل فرهنگ و ارشاد استان مرکزی در یکی از مأموریت هایش پس از بازدید از سینما فلسطین ، به دلیل عدم ایمنی و وضعیت اسفبار فنی و بهداشتی، دستور تعطیلی سینما را صادر کرد و پس از رفع نواقص مشهود، کمیسیون بند ۵ در محل اداره ارشاد ساوه تشکیل جلسه داد و با بازگشایی آن موافقت کرد.

البته به دلیل رونق نسبی سینمای ایران پس از جنگ تحمیلی و رونق فیلم های خانواده پسند، هلال احمر ساوه با موافقت مقامات محلی، عصرها در سالن آمفی تئاتر اداره ارشاد ساوه با نمایش فیلم به رقابت با سینما فلسطین روی آورد و در جذب خانواده هایی که به سینما فلسطین روی خوش نشان نمی دادند، موفق عمل کرد .

با گسترش شهر، سینما فلسطین در طرح تعریض خیابان قرار گرفت و در سال های نخست دهه 70برای همیشه به خاطره ها سپرده شد. با تخریب سینما فلسطین و ناتوانی هلال احمر برای اخذ پروانه بهره برداری سینمایی از اداره کل ارشاد استان و استهلاک تدریجی امکانات، مسئولان اداره ارشاد شهرساوه وارد گود شدند وسالن آمفی تئاتر یکصد نفره کتابخانه عمومی ارشاد را در ساعات بعد از ظهر برای نمایش فیلم با تنها دستگاه آپارات خریداری شده اختصاص دادند .

تغییر مدیریت های اداره ارشاد و ناتوانی در جلب رضایت مشتریان و فقدان انگیزه های لازم برای مجموعه ای دولتی، عمر پایداری را برای این عمل فوق برنامه ! رقم نزد .

تقدیر اینگونه بود که در نیم قرن اخیر کمتر داوطلب جدی، علاقه مند و دارای سرمایه کافی مالی، پیشقدم احداث سینما در دومین شهر بزرگ استان مرکزی شود و چهره صنعتی و کارگری این شهر را با رنگین کمان فرهنگ بیاراید.

همه کودکان و نوجوانانی که در ۱۵ سال اخیر در ساوه زندگی کرده اند، حالا غمگینانه به این می اندیشند که کودکی آنها گذشت اما دنیای سحر انگیز سینما در خواب و رویاهای آنها، هیچ ردپایی از خود باقی نگذاشت !

گردآوری و تهیه مطالب و عکس از کانال رسمی شهر ساوه